Vergiss den Rest - koniec?

Spoglądając teraz na to wszystko, co działo się miesiąc temu, tydzień, czy chociażby wczoraj... Mam wrażenie, że to nie dzieje się naprawdę. Te momenty do mnie nie docierają, sprawiają wrażenie, jakbym sobie to wszystko wyobraziła. Pół roku temu wręcz błagałam o to! A teraz? Po przejściach i masie łez mam go. Mam go, pomimo obrazów przeszłości, które mnie prześladują i przerażają. Mam to, o czym marzyłam.

Każdego dnia jest dla mnie, przy mnie i ze mną. To dla mnie, jak sam powiedział, stara się być jak najlepszym, czy też trenuje... Po prostu funkcjonuje.

Brzmi to tak idealistycznie, wręcz do porzygu. Ale tak jest naprawdę.

Stara się tworzyć lepszą przyszłość, przeciwną do przeszłości. A ja staram się korzystać z każdej z tych chwil. Próbuję zamknąć tamten rozdział, zapomnieć o tamtych dniach pełnych bólu, odciąć się od nich. Mam przecież dla kogo, prawda?

Philipp jakoś radzi sobie z nową sytuacją. Próbuje zrozumieć, że Ivan nie jest teraz tylko jego przyjacielem. Nie zawsze mu to wychodzi – zdarzyło się, że dziwnie się spojrzał, kiedy Kneza mnie przytulał, czy co – ale sam fakt, że próbuje już wiele znaczy.

Trzymałam się myśli, że będzie lepiej. Przecież wystarczająco dużo do tej pory znieśliśmy, prawda? Los uśmiecha się do każdego...

 przygotowywałam się na to od dłuższego czasu, aczkolwiek nadal w to nie wierzę. moja najdłuższa (pokonała Porwaną o całe pięć rozdziałów) praca... której nie jest koniec 😃
doszłam do wniosku, że to śmiało można jeszcze pociągnąć, bowiem istnieją niejasności, o których Chloe nie mogła wiedzieć, przynajmniej z początku.
dlatego
ZAPRASZAM NA ODSŁONĘ LOSÓW PANNY HERCHER I IVANA Z „DRUGIEJ STRONY”

Geheimnis